เหรียญสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เนื้อทองคำ โครงการบูรณะโบราณสถานในบริเวณพระราชวังเดิม ปี38 พร้อมกล่อ

   เหรียญสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เนื้อทองคำ โครงการบูรณะโบราณสถานในบริเวณพระราชวังเดิม ปี38 พร้อมกล่องและใบเซอร์

   เหรียญพระเจ้าตากสิน รุ่นบูรณะพระราชวังเดิม ปีพ.ศ.2538 กองทัพเรือ จัดสร้าง เนื่องในโอกาส บูรณะโบราณสถานในพระราชวังเดิม กองทัพเรือ พ.ศ.2538 เนื้อทองคำ 99.99% ผลิตโดย PAMP S.A. ประเทศ Switzerland ขนาดเหรียญเส้นผ่าศูนย์กลาง2.5ซม. ผ่านการปลุกเสกจากเกจิอาจารย์จากทุกภาคของประเทศไทยจำนวน108รูป  สมเด็จพระเทพทรงพระกรุณารับเป็นองค์ประธานที่ปรึกษาโครงการ ทรงประกอบพิธีบวงสรวงและทรงเจิมแม่ตราเหรียญ เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ.2538

      มีข้อมูลจากมูลนิธิอนุรักษ์โบราณสถานในพระราชวังเดิม บันทึกว่า ภายหลังจากที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชทรงกอบกู้เอกราชจากพม่าได้สำเร็จในปี พ.ศ.2310 พระองค์ได้ทรงเลือกกรุงธนบุรีเป็นราชธานีแห่งใหม่แทนกรุงศรีอยุธยาที่อยู่ในสภาพทรุดโทรมจนไม่สามารถบูรณะให้กลับมาสู่สภาพเดิมได้ การที่ทรงเลือกกรุงธนบุรีเป็นราชธานีนั้น สันนิษฐานว่าเนื่องจากเป็นเมืองขนาดเล็ก เหมาะสมกับกำลังไพร่พลที่พระองค์มีอยู่ในขณะนั้น ทั้งยังเป็นเมืองหน้าด่านที่สำคัญ อยู่ใกล้ทะเลทำให้สามารถควบคุม เส้นทางเดินเรือเข้าออก มีป้อมปราการเป็นชัยภูมิที่ดี และตั้งอยู่ใกล้ปากแม่น้ำหากเพลี่ยงพล้ำก็สามารถหลบหลีกศัตรูออกสู่ทะเลได้สะดวก หลังจากนั้นจึงโปรดเกล้าฯให้สร้างพระราชวังหลวง ขึ้นทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยาในพื้นที่ที่เคยเป็นที่ตั้งของป้อมวิไชยเยนทร์เดิม (ซึ่งภายหลังได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นป้อมวิไชยประสิทธิ์)

   เหรียญสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช จัดสร้างเนื่องในโอกาส บูรณะโบราณสถานในพระราชวังเดิม กองทัพเรือ ร่วมกับ สมาคมภริยาทหารเรือ 30 กันยายน พ.ศ.2538 ผลิตโดย PAMP S.A. ประเทศ Switzerland ประกอบไปด้วย

 เนื้อทองคำบริสุทธิ์ 99.99%น้ำหนัก 20 กรัม จำนวน 3,000 เหรียญ

 เนื้อเงิน บริสุทธิ์ 99.9% น้ำหนัก 10 กรัม จำนวน 10,000 เหรียญ

 เนื้อทองแดง บริสุทธิ์ 99.9% น้ำหนัก 8 กรัม จำนวน 100,000 เหรียญ

ประวัติสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช

  สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี หรือ สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช หรือ สมเด็จพระบรมราชาที่ 4 (จีน: 鄭昭; พินอิน: Zhèng Zhāo; แต้จิ๋ว: Dênchao) มีพระนามเดิมว่า สิน (ชื่อจีนเรียกว่า เซิ้นเซิ้นซิน)[6]พระราชบิดาเป็นจีนแต้จิ๋ว ได้สมรสกับหญิงไทยชื่อ นกเอี้ยง ภายหลังเป็นกรมสมเด็จพระเทพามาตย์ ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์เดียวในสมัยอาณาจักรธนบุรี ทรงปราบดาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยา[7] เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2310 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2325 เมื่อมีพระชนมายุได้ 48 พรรษา รวมสิริดำรงราชสมบัติ 15 ปี พระราชโอรส-พระราชธิดา รวมทั้งสิ้น 30 พระองค์[5]

  พระราชกรณียกิจที่สำคัญในรัชสมัยของพระองค์ คือ การกอบกู้เอกราชจากพม่าภายหลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง โดยขับไล่ทหารพม่าออกจากราชอาณาจักรจนหมดสิ้น และยังทรงทำสงครามตลอดรัชสมัยเพื่อรวบรวมแผ่นดินซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของขุนศึกก๊กต่าง ๆ ให้เป็นปึกแผ่น เช่นเดียวกับขยายพระราชอาณาเขตออกไปอย่างกว้างขวาง นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงมุ่งมั่นที่จะฟื้นฟูประเทศในด้านต่าง ๆ ให้กลับคืนสู่สภาวะปกติหลังสงคราม ทรงส่งเสริมทางด้านเศรษฐกิจ ศาสนา ศิลปวัฒนธรรม วรรณกรรม และการศึกษา เนื่องจากพระมหากรุณาธิคุณที่ทรงมีต่อแผ่นดินไทย รัฐบาลจึงได้ประกาศให้วันที่ 28 ธันวาคมของทุกปีเป็น "วันสมเด็จพระเจ้าตากสิน" และยังทรงได้รับสมัญญานามมหาราช

ข้อมูลเพิ่มเติม : https://konkao.net/read.php?id=31079